Maandelijks Archief: juli 2017

Vakantiedonderdag was Bosschebollendag, maar dan zonder de bollen want we volgen nog steeds een koolhydraatarm dieet. Een vakantie is niet compleet zonder een bezoek aan de Eftelingste van de Brabantse steden. Anton Pieck had het niet mooier kunnen tekenen.

Een bezoek aan onze provincietrots begint traditioneel in parkeergarage Wolvenhoek. Ideaal als je wilt gaan shoppen, maar niet de hele dag je Matchbox en Dinky Toy wilt meesjouwen.

Maar deze dag was Wolvenhoek ‘VOL’ dus moeten we doorrijden naar het splinternieuwe parkeerwalhalla Sint Jan. Fraai gelegen onder een 14e eeuwse stadsmuur en een oude vestinggracht. 1040 plekken om je auto achter te laten, de ene nog mooier dan de andere. De verlichting in de parkeerkelder gaat pas aan als je er langsloopt. En met toiletten, dat zou overal verplicht moeten zijn.

De rest van de dag verbleekte een beetje bij deze ontvangst. Stenenwinkeltje, hippe maar goedkope kledingshop, koffie op een terrasje, stripboekenzaak, spirituele boekhandel. Allemaal wel aardig maar het hoogtepunt waren de onbetwist de slagbomen die ons uit de garage lieten door het kenteken van onze auto te scannen. Geen wonder dat ze prestigieuze Europese parkeerprijzen hebben gewonnen.

Jaren geleden schreef ik hier: “Blokker is een kutwinkel.” Ik weet niet meer precies waar het toen over ging, maar het gevoel is me altijd bijgebleven. Het kwam opnieuw naar boven toen ik er opzetborstels voor mijn elektrische tandenborstel kocht. De volgende week waren ze ineens 8 euro goedkoper. Dan voel je je toch genaaid.

Nee, dan Leenbakker. Daar kochten we ooit gordijnen en mochten we gebruikmaken van een actie die eigenlijk pas een week later geldig was. Zo kan het ook, Kutblokker.

Maar de koning van de laaienlichters blijft de MediaMarkt. Net nu wij een nieuwe wasmachine hebben gekocht, hebben zij de MerkenMarkt. Een dag lang krijg je 10 of 20 procent korting op een bepaald merk. Zul je altijd zien dat onze wasmachine daar ook bij zit. We kochten ons apparaat natuurlijk niet bij de MediaMarkt maar wel voor dezelfde prijs.

Vandaag was het zover: 15 procent korting op alle wasmachines van ons merk. Maar de MediaMarkt zou de MediaMarkt niet zijn als ze eerst niet stiekem 50 euro bovenop de prijs hadden gezet. Per saldo was hij toch nog 25 euro goedkoper, maar met zulke schurken wil je toch geen zakendoen.

 

Vakantiedinsdag was wasmachinebezorgdag. ‘Vandaag besteld, morgen in huis’ betekent bij de internetwitgoedboer ‘zaterdag besteld, dinsdag in huis’. Zondag begrijpen we nog wel, maar welke religie verbiedt er in Godsnaam dat er op maandag wasmachines afgeleverd worden? Beste gelovigen, er moet ook nog gewerkt worden!

Dinsdagochtend om zeven uur zouden we worden wakkergeappt met de mededeling hoe laat het apparaat zou arriveren. Dat zou ergens tussen halfdrie en halfvijf worden. Was fijn geweest om dat al op maandag te laten weten en ons welverdiend te laten uitslapen.

Maar zoals het spreekwoord zegt, mag je een gekochte wasmachine niet in de trommel kijken en bovendien belde de bezorger al om twaalf uur om te vragen of hij ook al om halfeen terechtkon. Natuurlijk kon dat en des te meer tijd bleef er over om het gevaarte aan te sluiten.

Achteraf zijn we dolblij dat ons oude apparaat kapot is gegaan. De nieuwe is stiller, zuiniger en speelt een leuk melodietje als hij klaar is. Alleen weigert hij dienst op zondag en maandag. Uit geloofsoverwegingen.

Vakantie is grote schoonmaak houden in je hoofd en er is geen betere manier om je hoofd op te ruimen dan je huisje een goede poetsbeurt te geven. Vandaar dat wij op vakantiemaandag hier aan het vegen en het schrobben waren.

Ons appartement heeft een kamertje dat we vooral gebruiken voor opslag. In de praktijk komt het erop neer dat je daar alles neerzet waarvoor je ergens anders geen plek meer hebt. Op die manier wordt het al snel een rommelkamertje.

Tijdens normale werkweken kan ik me er nauwelijks te zetten om daar wat aan te doen. Maar nu niets moet en alles mag, was daar ineens de gelegenheid om orde op zaken te stellen. Sommige spullen kregen een nieuw plekje. Andere dingen werden genadeloos weggegooid. En dan waren er nog de twijfelgevallen die naar de berging in de parkeerkelder verhuisden. Alsof die nog niet vol genoeg was.

Al met al was het een nuttige operatie. De vloer was nog nooit zo schoon. De keuken glanst als nimmer tevoren. En mijn Suske en Wiskes staan nu eindelijk in de juiste volgorde. Als dat geen rust geeft.

F-23!

Nog niet zo lang geleden beschreef ik hier vol bravoure hoe ik onze wasmachine had gerepareerd en een lampje bij een buurvrouw had vervangen. Ik heb het gecheckt en het lampje van de buurvrouw doet het nog steeds.

De wasmachine is een heel ander verhaal. Het apparaat meldde storing F-18, wat betekent dat de afvoerpomp verstopt is. Met de gebruiksaanwijzing erbij kreeg ik hem zover dat hij weer zijn wasjes draaide. Maar een week later was het weer hetzelfde verhaal: “F-18! F-18!”, riep hij luidkeels vanuit de berging.

Blijkbaar was het niet die euro die de verstopping veroorzaakte, dus ik ging opnieuw op onderzoek uit. Ik voelde wel iets zitten, maar ik kon er net niet bij. Misschien met een stuk ijzerdraad? Nee, ook niet. Nog maar eens proberen of het probleem spontaan was opgelost. “F-23! F-23!”, knipperde het display daarop dreigend. Oftewel: “Water in de bodemplaat! Servicedienst inschakelen!”

Nu kosten hulptroepen al gauw een paar honderd euro en dat leek me voor zo’n oudgediende niet echt zinvol. Daarom heb ik maar meteen een nieuwe besteld. Wel eentje die zuiniger is, want dan heb ik toch nog het gevoel dat ik geld heb bespaard.

De kortebroekenweken zijn begonnen. Welke kant het weer ook op gaat, lange pijpen of mouwen zijn de komende zeventien dagen uit den boze. Het heeft mijn baas behaagd om mij een tijdelijk gebiedsverbod op te leggen, waar ik met alle plezier mee heb ingestemd.

“En waar gaan jullie naartoe?”, is het eerste wat mensen dan vragen. Ze gaan daarbij zonder meer uit van een bestemming als Thailand of Las Vegas, maar het zullen eerder dagjes Den Bosch en Maastricht worden. Billy heeft namelijk vliegangst.

Onze trouwe bordeauxdog alleen thuislaten is geen optie. En we willen ook niet iemand anders met zijn verzorging opzadelen. Twee weken in een kennel vinden we zielig. Daarom worden het vooral dagtripjes niet al te ver van huis, maar wie heeft er ooit beweerd dat de Beekse Bergen niet leuk is?

Verder mag ik van mijn man een lang weekend naar een dichtbijzijnd buurland en laat er nu juist op dat moment in België een obscuur folkfestival plaatsvinden. Een fijn vooruitzicht om mijn hele verlof naar uit te kijken. Anton past dan op de hond en volgens mij vindt hij dat helemaal geen straf. Alles beter dan op een luchtbed in een koepeltentje. Zalig.

 

Wij wonen in een appartement vlakbij het centrum van het dorp, maar desondanks zitten we hier heerlijk rustig. De flats zijn dusdanig ingedeeld dat ze eigenlijk niet geschikt zijn voor kinderrijke gezinnen. Het enige lawaai dat je af en toe hoort is een wagen die met loeiende sirene wegrijdt bij het politiebureau een stukje verderop.

Desondanks worden we dezer dagen tot in de kleine uurtjes geteisterd door krijsende jongelui. Zij ondergaan op dat moment de Booster Maxxx. Dat is een draaiende arm met aan weerszijden tien stoeltjes. Als die arm op topsnelheid rondtolt gaan die stoeltjes over de kop en daar hoor je natuurlijk bij te gillen. Dat zouden wij zelf ook doen.

En dan is er nog die dj in die feesttent die tot na middernacht hippe plaatjes draait. “Ik ben een kind van de duivel” en dat soort werk. Van artiesten die sommige christelijke dorpjes niet in mogen. Bij ons is iedereen welkom en bij deze nachttemperaturen is het slaapkamerraam dichtdoen geen optie.

Vandaar dat ik de afgelopen dagen een beetje moeilijk de slaap kon vatten. Maar vandaag is de laatste dag van de kermis en daarna haal ik de schade wel weer in. Het is een klein offer om te brengen.

Het gaat natuurlijk helemaal nergens over, maar het moet me toch even van het hart: wat zijn het toch een stelletje prutsers daar bij Ziggo. Gisteren zou het zevende seizoen van Game of Thrones beginnen, exclusief bij onze kabelboer, maar het lukte ze maar niet om het programma beschikbaar te krijgen.

Maandenlang maakte Ziggo al reclame. Op maandag 17 juli om 21.00 uur zou seizoen 7 aflevering 1 bij hen te zien zijn op Movies en Series XL. Sinds abonneezender HBO er de brui aan heeft gegeven zijn haar series alleen nog bij Ziggo te zien. Omdat Game of Thrones mijn lievelingsserie is, zat ik natuurlijk op tijd klaar, maar er kwam urenlang niets. Alleen excuses op Twitter.

Ziggo levert internet, tv en telefoon aan bijna vier miljoen huishoudens. Laat die gemiddeld 50 euro per maand betalen. Dan komt er iedere maand zo’n 200 miljoen binnen. En dan lukt het je niet om een simpel tv-programma op tijd te laten beginnen?

Ach, er zal best wel een goede verklaring voor zijn, maar het is vooral genant voor Ziggo zelf. Een uitgebreide reclamecampagne voor het paradepaardje van het extra tv-pakket en dan valt het zo in het water. Ze gaan ervan uit dat het volgende week wel op tijd begint. Gelukkig werkt onze internetverbinding wel altijd…

 

Mijn man en ik horen weer een paar maanden bij de happy many. Dan kunnen we weer zien hoe het Frank Underwood vergaat en of de meisjes van oranje alweer netjes in het gareel lopen. Ja, we zijn weer eventjes lid geworden van de familie die Netflix heet.

Netflix is leuk, maar niet leuk genoeg om je het hele jaar bij aan te sluiten. Daarvoor brengen ze net te veel ouwe meuk. Maar zo af en toe is het een leuk extraatje om weer even een paar series bij te kijken. De hele Star Trekgeschiedenis kun je er bijvoorbeeld terugzien. Meer dan 700 afleveringen als ik ik het goed heb. Dat is nog eens bingewatchen.

Voor de liefhebbers mijn topvijf:
1. House of Cards
2. Fargo
3. The Expanse
4. Orange is the New Black
5. Stranger Things

Voor wie nu denkt: het is toch veel te warm om Netflix te kijken. Wij hebben een airconditioning. Bij ons binnen merk je er helemaal niets van dat het zomer is. En anders blijf je ’s avonds rondzappend weer bij Jinek hangen. Of erger nog: bij RTL Boulevard. Dan kun je nog beter bingen met Uhura en Chekov.

Gisteren ben ik een echte held geweest. Een ontredderde buurvrouw kwam vragen of ik haar kon helpen. Dat vroeg ik mezelf ook af, maar gelukkig had de hulpvraag een goede afloop. 

Ze had een kapot halogeenspotje in de keuken. Omdat ze haar arm in een mitella had, kon ze die zelf niet vervangen en haar naaste familie was op vakantie. Als een heuse klusjesman beklom ik het keukentrapje. Het was nog niet zo eenvoudig als het leek, want door het onpraktische armatuur kon je er maar moeizaam bij. Maar na wat gepriegel en gedraai zat het nieuwe lampje op de juiste plek.

Toen ik weer thuis was, besloot de wasmachine er halverwege het programma mee op te houden. F-18, riep hij dreigend. Gelukkig heb ik de handleiding van dat apparaat nog. F-18 betekent dat de afvoerpomp verstopt zit, maar na een tijdje had ik hem toch gevonden.

Eerst moest ik de trommel leeg laten lopen, want die zat nog vol met water. Daarna moest ik de pomp opendraaien en schoonmaken. En wat denk je dat ik tegenkwam? Een euro. Onze wasmachine heeft een ingebouwde fooi voor amateurklussers die haar weer op gang helpen.