Voettocht

Ik zie om me heen mensen die lange afstanden lopen, tot Vierdaagses van Nijmegen en Kennedymarsen aan toe. Dat ziet er vaak kinderlijk eenvoudig uit, dus dan denk ik in mijn naïviteit: dat kan ik ook.

Deze week mag ik mijn weekeinde al op vrijdag beginnen, altijd fijn zo’n dag extra. Omdat mijn man vandaag twee consulten had, besloot ik me maar uit de voeten te maken. Meestal fiets ik dan naar Eindhoven, maar omdat ik daar deze keer niet zo’n zin in had, besloot ik de afstand te lopen. Wat anderen kunnen, kan ik immers ook en tien kilometer is nog wel te overzien. En als het tegenvalt, kan ik altijd nog op de bus stappen.

Misschien was het slimmer geweest om wandelschoenen aan te trekken. Op mijn sandalen begon ik namelijk al te haperen voordat ik mijn bestemming had bereikt. Ik was in ieder geval blij dat ik de bus terug kon nemen.

Als je me een dezer dagen voorbij ziet waggelen, komt dat door de blaar onder mijn linker- en mijn rechterhak. De wijze les van vandaag: 20.000 stappen zijn er toch een paar te veel en voor die voettocht naar Santiago de Compostela zoeken ze maar iemand anders.

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *