Maandelijks Archief: februari 2018

Het leven is een aanschakeling van hoogte- en dieptepunten: carnaval, Valentijnsdag, ons 12-jarig huwelijksfeest. Maar wat is dan het dieptepunt, vraag je je misschien af. Dat moet dan de lekkage zijn, waarmee we gisteren werden geconfronteerd.

Onder ons appartement is een tunneltje, waardoor auto’s naar de binnenplaats kunnen rijden. Gisteren kwam een buurman vertellen dat er daar water naar beneden druppelde en dat moet wel haast uit onze woning afkomstig zijn.

Erg verwonderlijk is dat overigens niet, want ons appartementengebouw wordt veelvuldig geplaagd door lekkages. Zeker drie of vier in een jaar tijd. Zoveel dat het eigen risico per schadegeval omhoog moest omdat de opstalverzekering anders onbetaalbaar werd. En nu zijn wij dus het spreekwoordelijke haasje.

Enigszins ontdaan door deze ellende besloot ik maar naar mijn werk te rijden. Maar eerst moest ik nog langs het meubelplein want ik had me voorgenomen om Anton voor onze trouwdag iets leuks voor in huis te geven. Het werd een mooie vaas. Toen ik later mijn collega’s over alle tegenslag vertelde, had een van hen een prima oplossing: dan zet je die vaas toch gewoon onder dat lek.

Witlof

Zo, carnaval zit er weer op. Het was een combinatie van bier en hoempamuziek met als hoogtepunten ‘Jacqueline, waar is de vaseline?’ en ‘Keneu, keneu, keneu’. Maar het was vooral erg gezellig.

Groot voordeel is dat de kroeg hier letterlijk aan de overkant is. We hoefden dus alleen maar de straat over te steken. Gemakkelijker konden ze het niet maken.

Uiteindelijk zijn we drie avonden op stap geweest. Vrijdag na mijn avonddienst, zaterdag en zondag. Op maandag moest ik weer werken, dus besloten we de laatste dag wat eerder te beginnen. Dan konden we ook wat eerder naar huis. Maar dat moet je dan natuurlijk wel doen, anders werkt het averechts. Maandag verliep dus een beetje moeizaam.

Carnaval wordt dit jaar op de voet gevolgd door Valentijnsdag. Mijn man heeft een witlofschotel gemaakt: ‘From Anton Witlof’. Als ik dit stukje af heb ga ik zoute pinda’s voor hem halen, want daar houdt hij zo van. Van mij en van zoute pinda’s.

I saw the shower already hanging, maar desondanks viel het een beetje tegen dat op carnavalszaterdag het pakje met mijn carnavalspakje nog niet was aangekomen. Het moest helemaal uit Engeland komen, maar met tien euro verzendkosten en een maand de tijd had dat toch best mogen lukken.

Ik had het pakje via eBay besteld en de verkoper had me verzekerd dat mijn kostuum echt onderweg was en zeker op tijd zou arriveren. Maar helaas. Nu moet ik hem laten weten dat hij zijn pakje mag houden en het mag steken where the sun doesn’t shine. En of hij zo vriendelijk wil zijn mijn geld terug te storten, anders stuur ik de creditcardmaatschappij achter hem aan.

Gelukkig was er nog Bol.com, want die heeft je pakje de volgende dag op de mat liggen. Maar een harlekijn is geen Señor Bones en ik had me zo verheugd op mijn personage van de Mexicaanse Dia de los Muertos.

Om het allemaal toch nog een beetje op zijn plek te laten vallen, hoop ik dat Anton mij vanavond een schedelhoofd wil schminken. Dan ben ik weliswaar geen Señor Bones, maar een horrorharlekijn doet het ook altijd goed.

 

 

 

Ik weet het nog goed. Het was op Black Friday, vrijdag 24 november. De blu ray van het nieuwste seizoen van Doctor Who kostte maar 30 Britse ponden en geen verzendkosten, een koopje dat ik niet kon laten gaan.

Ik wist wel dat het met gratis verzending wat langer zou gaan duren, maar het is nu bijn tweeënhalve maand later en ik wacht nog steeds. Mailtjes waarin ik informeer hoe het ermee staat, worden niet beantwoord. Gelukkig is er dan de verzekering van de creditcardmaatschappij. Die boekt het bedrag gewoon terug en dan zoeken ze het bij de webshop maar lekker uit.

Nee, dan woensdag 17 januari. Op die dag bestelde ik het Day of the Dead Señor Bones Costume. Eigenlijk bedoeld voor halloween, maar ook uitermate geschikt voor carnaval. Zaterdag 27 januari moest hij er zeker zijn, ruim op tijd voor de feestdagen.

Niet dus. Navraag leerde dat mijn bestelling pas later was verzonden, maar ze kwam er nu echt aan. Ik ben benieuwd. Vier dagen hebben ze nog de tijd. Zul je zien dat ik weer carnaval moet vieren in dat ijsberenvel dat ik altijd draag met die dagen. Leuk hoor die internethandel, maar het zou betrouwbaar moeten zijn.

M4a

Wie van mijn lieve lezertjes weet er wat m4a is? Ikzelf weet het pas sinds kort en wat mij betreft is het belangrijkste dat m4a niet mp3 is. Ik zal het even uitleggen.

Tegenwoordig zweert iedere muziekliefhebber bij Spotify of Deezer, maar ik vertrouw niet op die diensten. Ik geloof niet dat een algoritme kan voorspellen welke muziek ik mooi vind. Geef mij maar mijn ouderwetse iPod Classic. Dan bepaal ik zelf wel wat er voorbijkomt.

Er is alleen één nadeel. Het volume jojoot alle kanten op. Sinds kort ben ik erachter dat dat komt doordat er mp3’s en m4a’s op mijn iPod stonden. Voor de nitwits: mp3 is gecomprimeerde audio en m4a is mp4 (gecomprimeerde audio/video) maar dan zonder de video. Mp3 krijg je als je muziek downloadt en m4a als je cd’s importeert in iTunes (tenzij je dat anders instelt, maar ik wist niet dat dat kon).

Het probleem blijkt te zijn dat mijn iPod het geluidsniveau van mp3 en m4a niet op elkaar af weet te stemmen. Daarom heb ik alle m4a omgezet in mp3. Nog best een karwei, zeker als je er pas later achterkomt dat het slimmer had gekund. Maar nu is alles van dezelfde codering en ook even hard. Dat betekent dat ik in de auto veel minder aan de volumeknop hoef te draaien en dat scheelt weer op de snelweg. Veiligheid voorop.