Gebrom

Wat is irritanter? “Bròòòòòm, bròòòòòm, bròòòòòm!” (een lange bromtoon met korte onderbrekingen) of “Brom… brom… brom!” (een korte bromtoon met lange onderbrekingen)? Wij hebben de afgelopen dagen de proef op de som genomen. Wat blijkt: iedere variant heeft zijn nadelen.

Vanuit het niets was er ineens die bromtoon. Het begon met lang-lang-lang. De daaropvolgende dagen was het kort——kort——kort. Het voordeel van de eerste versie is dat je aan zo’n monotone zeurtoon sneller went. De stiltes tussen de korte brommen waren langer, maar telkens werd je weer op het verkeerde been gezet en dacht je dat dit misschien wel de laatste was. Maar nee hoor: daar gaan we weer.

Eerst dachten we dat het probleem bij ons zat. Misschien een laat bijverschijnsel van de lekkage? De bron liet zich moeilijk traceren. Het geluid was werkelijk overal.

Later bleek tot onze vreugde dat meer mensen er last van hadden. Boven ons, naast ons en zelfs onder ons. Dan zou de oorzaak ook zomaar elders kunnen liggen. Dat is altijd fijner. Uiteindelijk bleek het onder ons appartement vandaan te komen. Een kapotte ventilator waarvan het lawaai zich via de ontluchtingsschachten voortplantte. Met een losgetrokken stekker was het opgelost. Voor ons dan.

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *