Categorie: Uncategorized

IMG_2152.JPG
Onze tondeuse was kapot, dus er moest een nieuwe komen. Ik dacht voordelig uit te zijn met een aanbieding van het Kruidvat, maar zoals zo vaak bleek goedkoop duurkoop.

Wat kun je nou helemaal verwachten van een tondeuse van vijftien euro? Blijkbaar niet dat je je hoofdhaar ermee kan millimeteren. Dan maar een duurdere aangeschaft voor mijn gekortwiekte kapsel. De miskoop kon ik dan altijd nog gebruiken om mijn sikje bij te werken. En mijn wenkbrauwen.

Een gesoigneerde man verzorgt namelijk ook zijn wenkbrauwen om zo te voorkomen dat hij op Ruud Lubbers of wijlen Joseph Luns gaat lijken. Maar dan moet je natuurlijk niet vergeten om ‘s ochtends met je slaperige hoofd het opzetstuk op het apparaat te plaatsen. Drie millimeter maakt in dit geval namelijk een wereld van verschil.

Als je zo’n vergissing begaat, ben je allang blij als je er halverwege de eerste wenkbrauw al achter komt. Dan kun je altijd nog hopen dat mensen het niet opmerken. En als ze wel iets opvalt, kun je altijd nog zeggen dat je naar ze knipoogt.

IMG_2147.JPG
Wij hebben nooit overdreven veel energie gestoken in de opvoeding van onze Franse buldog. Appie kwam immers uit het asiel en was daar door verschillende achtereenvolgende baasjes achtergelaten omdat hij te moeilijk was.

Hij kon niet tegen andere honden, kinderen en onweer, om maar wat te noemen. Probeer zo’n vier jaar oude hond nog maar eens op andere gedachten te brengen.

Overigens vonden wij het wat kunstjes betreft nog wel meevallen. Appie kon zitten, liggen en een pootje geven. En als hij moest poepen, deed hij dat keurig ergens in de struiken. Daarmee waren we allang tevreden.

Maar zo af en toe verrast hij ons nog. Appie heeft ontdekt wat “Koffie?” betekent. Als een van ons vraagt of de ander zin heeft in koffie, rent hij naar de keuken. Boven het koffiezetapparaat staat namelijk de pot met hondenkoekjes. Baasjes koffie = Appie koekje. En dat op zijn oude dag.

IMG_2137.JPG
Apple maakte een paar weken geleden bekend dat de iPod Classic niet meer ondersteund zou worden. Nou, ze laten er geen gras over groeien, want de nieuwste versie van iTunes herkent het hele apparaat niet meer.

Nu is iTunes niet het meest stabiele programma dat wijlen Steve Jobs en consorten ooit bedacht hebben. Bij iedere update was het afwachten of alles nog zo werkte als je gewend was. De kans op een verbetering was ongeveer even groot als op een verslechtering.

iTunes 11 is zelfs voor Apple-begrippen rigoureus en ondoordacht. Alsof ze tegen de muziekliefhebbers willen zeggen: “Ga maar een iPod Touch of een iPod Nano kopen. Daar worden wij tenminste ook nog beter van.”

Na urenlang gepuzzel, gegoogel en geprobeer bleek de oplossing overigens niet zo heel erg ingewikkeld. Gewoon ergens iTunes 10.7 opduikelen en downloaden en vervolgens automatisch updaten uitschakelen. Mij maakt het allemaal niet uit want het werkt weer. Maar na het debacle met iOS 8 lijkt het me geen goede reclame voor de jongens uit Silicon Valley.

MediaHype

IMG_2131.JPG
Bij ons in Eindhoven gaat de economie als een speer. Zo hard zelfs dat wij aan één MediaMarkt niet meer genoeg hebben om al die gadgets aan te schaffen. Afgelopen weekend stond de stad op zijn kop vanwege alle openingsaanbiedingen.

Nu wilde het noodlot dat mijn laptop al een tijdje op zijn laatste benen liep. Dienstweigering werd meer regel dan uitzondering en bij iedere update die het apparaat uitvoerde was het de vraag of hij het nog zou kunnen navertellen.

Mijn hoop was aanvankelijk gevestigd op een grondige schoonmaak waarna alles weer opnieuw moest worden geïnstalleerd, maar het was wel duidelijk dat het beestje nooit meer de oude zou worden. Vandaar dat ik de verleiding niet kon weerstaan toen ik die scherpe aanbieding in het foldertje zag.

Samen met alle andere koopjesjagers liet ik me in de val lokken. Eenmaal binnen is alles erop gericht om je zoveel mogelijk lichter het pand te doen verlaten. Liefst met een veel duurdere computer dan je je voorgenomen had en voor 30 euro maken ze je nieuwe laptop zelfs helemaal startklaar. Nou, die drie keer ‘Volgende’ aanklikken, kan ik zelf ook wel hoor.

Donker

IMG_2126.JPG
Mijn man zegt soms rare dingen. “Als jij thuiskomt, wordt het donker”, is zo’n uitspraak waar je weinig mee kunt.

Hij bedoelt daar verder weinig mee. Het is gewoon een constatering. Ik plaats daar nu mijn eigen constatering tegenover: “Vanaf morgen wordt het nog veel erger!”

IMG_2116.JPG
Ik heb de laatste dagen last van tegenweer. Niet van regenweer, in tegendeel!

Mijn gewicht jojoot de laatste weken tussen de 81 en 83 kilo. Mijn buikomvang zit nog steeds niet heel ver onder de fatale 102 centimeter. Daarom probeer ik zo vaak mogelijk naar mijn werk te fietsen. Ieder fietstochtje helpt.

Maar dan moet mijn rooster natuurlijk wel meewerken. Als ik al om halfzeven ‘s morgens moet beginnen of pas om halfelf ‘s avonds klaar ben, neem ik toch liever het autootje. Of als het KNMI voorspelt dat het keihard gaat regenen en waaien.

Steeds als ik vanuit mijn autootje naar buiten kijk, is het vervolgens het mooiste weer van de wereld. Dat schiet niet echt op zo.

IMG_2175.JPG
Ik wil hier niemand de zwartepiet toeschuiven, maar die hele discussie hebben wij nu wel een beetje gehad. Wij hebben geen kinderen en Appie gelooft al jaren niet meer in het ***kinderen niet verder lezen*** sprookjesfiguur.

Onze Franse bulldog maakt het niet uit of de kindervriend zwart, peperkoek- of kaaskleurig is. Hij vindt het namelijk allemaal maar onzin, want de beste kerel ***waarschuwing*** bestaat helemaal niet echt. Het is een ***ogen dicht*** verklede Nederlander/medelander. De echte Sinterklaas was een Turk en is ***opgepast*** al eeuwen dood.

Voor Appie is iedereen gelijk. Zo liet hij vanmiddag ook weer blijken tijdens zijn uitlaatronde.

Halverwege kwamen we een erg donkere meneer tegen. Ik pak Appies lijn dan altijd wat korter, want hij doet lelijk tegen iedereen die hij niet kent. Omdat mensen daar bang van kunnen zijn, groet ik altijd vriendelijk om te laten merken dat dat niet nodig is. Omdat de man niets terug zei, liet Appie in het voorbijgaan een scheet. Onze hond mag dat, want die is zelf ***niet verder vertellen*** ook zwart.

IMG_2105.JPG
Webcare wordt steeds belangrijker, zeker voor de media. Daarom mocht ik een training van twee dagen volgen, maar er zijn nog veel andere bedrijven die daar wat van zouden kunnen leren. Zo moet het niet.

* Nummer van Doctor Who Magazine niet ontvangen.
* Gemeld via formulier op website.
* Melding mislukt, bericht dat ze contact met mij zullen opnemen.
* Paar dagen afgewacht, maar niets vernomen.
* Nog een paar keer geprobeerd, maar gaat steeds hetzelfde.

* Dan maar een mail gestuurd.
* Automatische ontvangstbevestiging: ze zullen terugmailen.
* Paar dagen afgewacht, maar niets vernomen.
* Nog een paar keer geprobeerd, maar gaat steeds hetzelfde.

* Dan maar gebeld.
* Vriendelijke Engelse mevrouw aan de lijn.
* Vertelt dat ze het betreffende nummer van Doctor Who Magazine niet meer hebben.
* Ze gaat op zoek naar andere oplossing, zal binnen twee weken wat laten horen.
* Twee weken afgewacht, maar niets vernomen.

* Nog maar een keer gebeld.
* Andere vriendelijke Britse mevrouw.
* Zelf oplossing aangedragen: als jullie mijn abonnement met twee nummers verlengen, bestel ik het ontbrekende nummer wel op eBay.
* Vond ze een goed idee.

IMG_2097.JPG
Vorige week onderging ik deel 1 van een webcaretraining. Ik schreef hier toen hoe raar ik vond dat mij gevraagd werd mijn eigen laptop mee te brengen. Ik wist toen nog niet dat die computermuis nog een staartje zou krijgen.

Ik heb zelf een laptop uit de vroege Middeleeuwen. Zo eentje met een zwengel in plaats van een startknop. Omdat ik daarmee niet op de cursus gezien wilde worden, stond er toch een schootcomputer voor me klaar. Het kon dus wel.

Vrijdag kreeg ik een telefoontje van de cursusleider. De laptop was gejat uit zijn auto. Misschien was het verstandig om de nodige wachtwoorden te wijzigen.

Wat bleek het verhaal? De docent vond dat het trainingsinstituut met verouderde apparatuur werkte. Daarom had hij gevraagd zelf een laptop mee te brengen. De computer die hij voor mij geregeld had, was er een van hemzelf en die had hij tegen beter weten in in zijn auto laten liggen. En nu voel ik me dus schuldig. Een beetje.

IMG_2091.JPG
Gisteren heb ik een quitapelusas gekocht. Tenminste zo noemen ze dat in Spanje. In Duitsland heet het een Fusselentferner. In het Nederlands zou het een pluizenverwijderaar heten, maar daarvoor was geen ruimte meer op de verpakking.

Vorig jaar rond kerst bestelden wij onze hoekbank en in maart werd hij eindelijk bezorgd, want zo gaat dat met meubels. Dolgelukkig waren we, totdat de stoffen bank helemaal onder de pluizen kwam te zitten.

Op zoek naar het telefoonnummer van de meubelzaak om mijn beklag te doen, bladerde ik door de servicefolder. Daarin kwam ik een tekst tegen dat dat ‘pillen’ normaal was. Dat hoort erbij en dat verschijnsel ga je te lijf met een soort van tondeuse voor je bank.

Zo komt het dat ik gisteren onze bank heb geschoren. Hij werd zo glad als een babybilletje. Tenminste, dat denk ik, want ik weet niet hoe glad babybilletjes zijn. Bijkomend voordeel is dat je er ook je jas of trui mee onder handen kunt nemen. Hier voortaan geen pluizen meer.