Categorie: Uncategorized

Ruim dertien maanden wonen we nu in ons nieuwe appartement, maar het is nog maar zes weken geleden dat we officieel toestemming kregen voor ons zithoekje op de galerij. Gelukkig wel net op tijd voor de eerste tropische dagen van dit jaar.

Wij hebben het voorrecht dat we de laatste in de rij zijn. Na de brandtrap komt er nog een doodlopend stukje galerij dat geen functie heeft als vluchtroute. Dat betekent dat we er naar eigen goeddunken invulling aan kunnen geven, maar natuurlijk wel binnen de kaders van de Vereniging van Eigenaars.

Een opblaasbadje zit er dus helaas niet in, maar wel een zithoekje met wat gezellige plantjes. Het is dus heerlijk toeven dezer dagen bij Casa di Pepe. Kopje koffie, muziekje, digitaal krantje, wie doet je wat. En als hij het niet te warm vindt, komt Billie er ook nog gezellig bij liggen.

’s Middags verdwijnt de zon achter de hoogbouw, maar meestal biedt dat wel wat welkome verkoeling en als het echt te fris wordt is er altijd nog de loggia. Ons inpandige balkon dat aan het eind van de middag de zon vangt. Met uitzicht op de mensen die naar de winkelpromenade flaneren. Nee, wij hebben geen Costa Extranjera nodig.

Mijn haar is soms net een kappersopleiding. Dan weer geverfd, geblondeerd of naturel, dan weer lang of kort, dan weer los, op een knotje of in een staart. De ene keer geslaagd, dan wat minder, maar in ieder geval nooit slaapverwekkend. Wat wil je met een inwonende kapper?

Mensen die altijd hetzelfde haar hebben, hebben soms wat moeite met zoveel afwisseling. “Wie moet je vandaag weer voorstellen?”, vragen ze dan. “Zeg jij het maar”, luidt mijn reactie in zo’n geval.

Zo kwam André Rieu al voorbij, Jan Vayne, Hans Klok en Thomas Gottschalk (dat is de Duitse presentator van Wetten Dass, googel maar eens een foto). Maar sinds ik experimenteer met een driehoekje onder mijn onderlip (een mouche of soulpatch als ik de zoekmachine mag geloven) word ik uitgemaakt voor Johnny Depp.

Ik kan me eerlijk gezegd grotere beledigingen voorstellen. Sterker nog: Depp wordt ook alweer 54 en met zijn leven vol seks, drugs en piraterij begint zijn lijf al behoorlijk uitgezakt te raken. Als ze voor Pirates of the Caribbean deel 6 nog een body double zoeken, houd ik me aanbevolen. Tegen iedere schappelijke vergoeding.

 

 

Action, Big Bazar, Lidl, Aldi… goed voor de portemonnee, slecht voor het milieu. Hoe vaak komt niet voor dat je daar iets koopt, niet omdat je het nodig hebt, maar omdat het zo goedkoop is. En als het toch niet helemaal is wat je ervan had verwacht, dan gooi je het gewoon weg. De ultieme verspillingsmaatschappij.

Zo wilde ik al een tijdje nieuwe zomerschoenen. Sandalen had ik al, maar je wilt niet altijd met je naakte tenen rondlopen. In het Aldifoldertje stonden instappers voor maar vijf euro. Aan die prijs kan alleen het milieu zich een bult vallen.

Ik kon de verleiding dan ook niet weerstaan. Natuurlijk wist ik wel dat het niet de beste schoenen zouden zijn die ik ooit gehad had. Ze waren dan ook niet bedoeld om grote afstanden mee af te leggen. Een beetje voor rond het huis, op een terrasje, bij de tent, je kent dat wel.

In het begin waren ze een beetje stug, maar dat zijn schoenen altijd. Daarvoor hebben ze inlopen bedacht. Maar toen ze na een paar dagen nog steeds niet lekker zaten, begon ik me toch een beetje zorgen te maken. Het zou toch geen enkeltje afvalcontainer worden? Een grondige inspectie bood uitkomst: je kunt natuurlijk altijd de kartonnen opvulling eruit halen.

Als filmliefhebber raak je nog wel eens de draad kwijt. Dan ga je zitten voor een spannende thriller of een meeslepend drama, blijk je hem allang gezien te hebben. Het valt niet mee om alles te onthouden wat je ooit voorbij hebt zien komen.

Maar gelukkig zijn er hulpmiddelen. Sinds een tijdje heb ik de app van IMDB, de Internet Movie Database. Een vraagbaak met alle informatie over duizenden, zo niet miljoenen films. Alles wat er ooit is uitgebracht, tot aan de meest obscure tv-series.

In deze app kun je alles wat je kijkt een rapportcijfer geven. Op die manier weet je voortaan wat je al gezien hebt en of het de moeite waard was. Ook handig als je iemand een goede film wilt aanbevelen.

Bijkomend voordeel is dat IMDB je een lijst met tips geeft. Films die passen bij je filmsmaak. Vandaag kreeg ik een aanbeveling die van alle andere gebruikers een gemiddelde beoordeling van 5,6 had gekregen. IMDB vindt dat slechte films in mijn kijkpatroon passen. De app beschuldigt me van wansmaak. En het ergste is dat ik weet dat ik die film al ooit gezien had.

 

De bookmakers hadden voorspeld dat Portugal het Songfestival zou winnen en dat Nederland op de twaalfde plek zou eindigen. En wat denk je: Portugal ging inderdaad met de eer strijken en OG3NE werd elfde. Ik vind het allemaal maar verdacht.

Op zich is het natuurlijk al vreemd dat er gokkers zijn die zich met het Songfestival bezighouden. Maar kennelijk bepalen zij ook nog eens de einduitslag. Ik zeg: belchinezen. Volgens mij hebben kleine gele mannetjes zich over heel Europa (en Australië) verspreid, die zich met hun mobieltjes helemaal het leplazerus gestemd hebben. En na twintig stemmen pakten ze het volgende telefoontje. Totdat de vijftien minuten om waren.

Of het is de schuld van de Russen. Nog steeds pissig dat ze niet mee mochten doen, wilden ze natuurlijk koste wat kost de Oekraïense deelnemer een lage positie bezorgen. Dus hackten ze de telcomputers van de Eurovisie en veranderden ze persoonlijk de uitslag. “We zullen wel eens laten zien wie er hier aan de touwtjes trekt.”

Ik stel voor dat we het volgend jaar helemaal anders gaan doen. Als bij verkiezingen stemcomputers al uit den boze zijn, dan vind ik dat we voor het Songfestival ook een stapje terug moeten doen. Overal in Europa (en Australië) worden stembureaus ingericht met formulieren en rode potloden aan kettinkjes. De stemmen worden daarna met de hand geteld door beëdigde ambtenaren om iedere vorm van fraude te voorkomen. Als een land klaar is, worden die douze points bekendgemaakt. Zo wordt de puntentelling nog spannender.

 

Ik weet het nog goed. Het was 2004 toen de jongens van Re-Union met hun ‘Without You’ op een schamele twintigste plaats eindigden in de finale van het Eurovisie Songfestival. Paul en Fabrizio waren woest over de vriendjespolitiek van al die deelnemers die hun douze points aan hun buurlanden gaven en riepen op om nooit meer mee te doen.

Totaal kansloos natuurlijk, maar wisten zij veel dat ze de voorbode waren van de magere jaren.  Acht lange jaren waarin we niet verder kwamen dan de voorrondes. Wat wil je dan ook als je een indiaan, een palingpoptrio, een draaiorgelmeisje of een stelletje subtoppers stuurt?

Maar ondertussen hebben we de weg naar boven weer gevonden. In vijf jaar tijd staan we voor de vierde keer in de finale en als de voortekenen niet bedriegen ook voor de vierde keer in het linkerrijtje. Alleen Trijntje in haar aardappelzak kon het Europese publiek niet bekoren, maar dat was begrijpelijk.

Waarom OG3NE het zo goed doet? Natuurlijk ook door hun onmiskenbare zangkwaliteiten, maar daar gaat het al lang niet meer om. Ze zijn precies ordinair genoeg om ook Oost-Europa te kunnen bekoren. Daar ging het verleden vaak mis. We waren gewoon te degelijk. Nu alleen nog hopen dat ze ook zaterdag hun hoge noten halen en dat hun boezems niet uit hun strakke jurkjes ploppen. Hoewel…


 

Mijn werkgever heeft veel werkplekken, maar nog meer werknemers. Gelukkig werken we niet allemaal tegelijk, dus meestal is er voor iedereen wel ruimte. Behalve wanneer ze allerlei nieuwe programma’s gaan verzinnen, waarvan de makers allemaal bij elkaar willen zitten.

Dan moet je als twee man sterke afdeling nieuwe media in een kantoor met vier bureaus al snel het veld ruimen. Op zich best begrijpelijk, maar het heeft wel als gevolg dat mijn naaste collega en ik sindsdien een zwervend bestaan leiden. Voortdurend op zoek naar een computer die op dat moment niet in gebruik is.

We maken er maar het beste van, want je kunt het ook positief bekijken. Je komt aan de praat met mensen die je anders nooit sprak. Dat geeft meteen een heleboel verhelderende inzichten.

Maar nu is er een iPad Pro vrijgekomen die ik tijdelijk mag gebruiken. Met bijbehorend toetsenbord is dat een heel handig apparaat. Voortaan heb ik een mobiele werkplek en omdat het wifinetwerk ook tot buiten het gebouw reikt, zat ik vanmiddag heerlijk buiten te werken in de stralende zon. Het is zo gek nog niet, dat zwerversleven.

 

Nu er nog minder dan een week is te gaan, kunnen we het weer met goed fatsoen gaan hebben over het Songfestival. De meisjes van OG3NE gaan proberen de Nederlandse eer hoog te houden en volgens de peilingen zou er zaterdag een plek bij de eerste tien in moeten zitten.

Dit jaar zijn er geen extreme rariteiten te verwachten. Na melkmeisjes, horrorclowns, oma’s, downies en een schaatser blijft het dit jaar bij een man in een apenpak. Volgens mij zijn echte dieren verboden anders hadden we al lang slangen, olifanten en vogelspinnen voorbij zien komen.

De kanshebbers van dit jaar zijn wat mij betreft IJsland, Wit-Rusland, België, Servië en Israël. In willekeurige volgorde.

Maar de absolute winnaar is in mijn ogen Roemenië: een rapper en een klassiek geschoolde zangeres die de sterren van de hemel jodelt. Waarom is daar niet iemand eerder op gekomen? Bovendien moet er meer gejodeld worden in de wereld, want wie jodelt kan geen ruzie maken. Jodelen voor de wereldvrede!

 

De afstand van Valkenswaard naar ‘s-Heerenberg is 81 kilometer. Een goed getrainde postduif met de wind in de rug doet er zo’n veertig minuten over. Met de auto is de snelste route 136 kilometer lang, een rit van anderhalf uur. Als je je aan de maximumsnelheid houdt.

Met het openbaar vervoer ben je gemiddeld drie uur onderweg met bus, trein, een andere trein en nog een bus. Als je iemand ophaalt in Tilburg duurt het nog een half uurtje langer. Een slome fietser doet er zes uur over en een bedevaartganger drie keer zo lang. Zonder de omweg. De grote vraag is echter: waarom zou je van Valkenswaard naar ‘s-Heerenberg willen?

‘s-Heerenberg is een stadje met ruim 8000 inwoners. Het kreeg in 1379 stadsrechten. In 1605 werd de oude weduwe Mechteld ten Ham er levend verbrand omdat ze bleef drijven, waarmee bewezen was dat ze een heks was. Ze had beter kunnen verdrinken. Met carnaval heet ‘s-Heerenberg Waskupenstad. 

Grootste trekpleister van het stadje is kasteel Huis Bergh. En laat dat nu een van de bestemmingen zijn die ik kon kiezen uit het cadeauboekje dat ik op mijn verjaardag had gekregen van ‘mijn vrouw’ Mariëlle. Omdat de reis belangrijker is dan de bestemming kozen we voor de bus en de trein. Het was een zeer geslaagd dagje uit.

Gezellig

 

Volgens mij was Jezus in zijn laatste dagen ook aan een koolhydraatarm dieet. Het is niet voor niets dat het feest van zijn wederopstanding wordt gevierd met paaseieren en gourmetschotels. Allemaal dingen die we gewoon mogen eten.

Met paaseieren bedoel ik niet de chocolade exemplaren, want die zijn natuurlijk ernstig taboe, maar gewoon de gevallen die zijn gelegd door een kip. Door de supermarkt alvast gekookt en voorzien van een vrolijk kleurtje, hoef je die alleen nog maar te pellen. Je mag er zalfs een beetje mosterd of de juiste mayonaise bij eten.

In plaats van in de kerkbanken verzamelen we ons tegenwoordig op religieuze feestdagen rondom het gourmetstel. Want dat is veel gezelliger.

Nou, bij ons gaat dat heel anders. Anton heeft de hele gourmetschotel in een grote braadpan gedaan en in één keer gebakken. Net zo lekker en scheelt heel wat gehannes met die kleine pannetjes. Een salade erbij voor de broodnodige groentes en klaar is Pasen. Voor wie geïnteresseerd is: 4 kilo kwijt in 3,5 week. En het is helemaal geen lijdensweg.