Categorie: Uncategorized


Zo. Dat is alweer een tijd geleden. Druk geweest met andere dingen. Dan krijg je dat. Niet dat het belangrijke dingen waren. Maar dingen die ik even liet voorgaan.

De meeste tijd ging in mijn iTunes zitten. Mijn muziekdoosje zeg maar. Van levensbelang als ik op de fiets zit, in mijn auto rijd of in bad lig. Mijn 6500+ favoriete liedjes in willekeurige volgorde.

Het nadeel was alleen dat iTunes weigerde het volume van de verschillende nummers op elkaar af te stemmen. Zo ga je van heel hard, naar heel zacht naar iets ertussenin. En nog een rondje. Om behoorlijk gek van te worden dus. Daarom ben ik nu van alle nummers die te zacht zijn het volume aan het verhogen. Daar heb je een website voor, maar dat moet wel 1 voor 1.

Gelukkig heb ik nu een bluetooth toetsenbordje dat ik bij mijn iPad kan gebruiken. Zo kost het wel heel veel tijd om al die nummers luider te maken, maar kost het schrijven van een stukje veel minder tijd. Kan ik dat mooi tegen elkaar wegstrepen.


Ik: Het is vandaag Wereld Alzheimer Dag.
Hij: Gefeliciteerd jongen.
Ik: Dankjewel.

Ik: Het was vorige week al Wereld Alzheimer Dag.
Hij: Zie je, het begint al.
Ik: …

Wow, ik heb gisteren geld overgemaakt op onze ING-bankrekening en vandaag staat het er al. Normaal houden ze dat een paar dagen tegen om het wit te wassen.

Zo, eindelijk is de zomer achter de rug. Je dacht dat er geen einde aan kon komen, maar voor je het weet is heel die zomer alweer lang voorbij.

Herfst dus. Meteorologische herfst weliswaar, zeg maar de herfst van de weermannen. Al kun je in deze politiek correcte tijd niet meer over weermannen spreken. Daarom introduceer ik hierbij de term weerwolvenherfst. Voor alle anderen begint de astronomische herfst op 21 september als de nachten langer duren dan de dagen en de kerstspullen weer in de winkel liggen.

Gelukkig grijpt de overheid in en hebben we over een paar jaar alleen nog maar zomertijd. Op die manier bespaart Rutte zich alle kosten van najaarsdepressies. Alle adviezen waarin stond dat dat geen drol uitmaakt, kan hij zich niet herinneren. Hij weet nu eenmaal zeker dat multinationals zich liever vestigen in een land waar het altijd zomer is. Scheelt enorm op de stookkosten.

Zelf heb ik even blogsabbatical gehouden. Was er dan niets te melden? Toch wel: schoonmoeder lag even in het ziekenhuis en we waren twaalfenhalf jaar getrouwd. Ik heb nu een weekje vrij om bij te tanken. Helaas werken die bouwvakkers bij onze flat gewoon door. Iedere ochtend om halfacht gaat de boor in de muur.

Bongs

Ik probeer me voor de geest te halen voor de hoeveelste keer ik het afgelopen weekend naar Dranouter ben afgereisd voor het plaatselijke folkfestival. Het zou zomaar de twintigste keer geweest kunnen zijn. In die tijd kwamen veel grote namen voorbij: Sinéad O’Connor, Chieftains, Waterboys, Levellers en Passenger om maar wat te noemen.

Het was weer ouderwets gezellig. Maar ook een stokoud festival moet met zijn tijd meegaan. Zo moesten we dit jaar eten en drinken voor het eerst met digitale bonnetjes betalen, de zogenaamde Bongs. Niet iedereen was er gelukkig mee. Bijvoorbeeld een van de optredende bands: “This is a protest song. It’s called Bongs.”

Maar Dranouter is ook een milieubewust festival. Al het afval wordt er gescheiden. Bordjes en bestek worden gerecycled. Bier drink je uit plastic bekertjes en als je er twintig inlevert krijg je een gratis Bong.

Ook de douches dragen een steentje bij door zuinig om te gaan met water. Helaas zo zuinig dat het water in een deprimerend straaltje langs de wand van het douchehokje loopt. Je wordt er niet schoon van, maar het is wel ontzettend duurzaam. En het kost maar twee Bongs.

Deze week lag er zomaar ineens een parochiekrant in onze brievenbus. Even was ik bang dat de geestelijke herders hun afgedwaalde schaap hadden opgespoord, maar gelukkig was het blad slechts gericht aan de bewoners van ons adres.

Jaren geleden heb ik geprobeerd me uit te laten schrijven naar aanleiding van al het nieuws over het seksueel misbruik in de kerk. Dat is toen niet gelukt. Na de kast, de muur, nog een kast en weer een muur besloot ik het maar op te geven. Weliswaar werd ik nog steeds als katholiek meegeteld, maar dankzij onze verhuizing konden ze me in ieder geval niet meer traceren.

Totdat dat krantje in de bus viel, waarmee ik me veertig jaar terug in de tijd waande. Het ging over de missie, een bedevaart, het kerkkoor en de oplossing van de paaspuzzel. Opmerkelijk genoeg was de oplage 9000 stuks, toch een bescheiden voetbalstadion.

Bij het parochieblad zat een brief waarmee je je kon aanmelden. “Zou u zo vriendelijk willen zijn om bijgaand formulier in te vullen en te bezorgen in de brievenbus van de pastorie. Ook indien u geen interesse heeft.” Zalig zijn de simpelen van geest.

Grijze bemoeial

Mensen klagen wel eens over jongeren en over buitenlanders, maar bejaarden kunnen er ook wat van. Het zal de eerste keer niet zijn dat je hier in een voetgangersgebied van je sokken gereden wordt door een grijsaard op een fiets. Had je maar op tijd aan de kant moeten gaan, redeneren ze.

Aan de overkant van ons parkeerterrein staat een flat met vooral bejaarden die de hele dag niets te doen hebben. En dus gaan ze op hun balkon zitten gluren om te zien of er nog iets is wat hen niet zint.

Nu hebben ze het voorzien op Billy. Wij laten onze bordeauxdog daar poepen omdat hij het officiële uitlaatveld niet haalt. Natuurlijk ruim ik alles wel keurig op. Maar dat vond zo’n grijze bemoeial niet voldoende. Want als Billy natte poep heeft, blijft er wel eens wat achter. Daar lopen mensen dan doorheen en dat sjouwen ze hun flat binnen, zei ze.

A is dat binnen de kortste keren opgedroogd. B is het zand rondom een boom wel een heel rare plek om te gaan lopen. C is onze flat net zo dichtbij en daar is nog nooit Billypoep naar binnen gesjouwd. Ik heb gezegd dat ze het maar op het politiebureau moet melden, dan horen we het wel van de wijkagent. Doe iets nuttigs met dat laatste beetje van je leven.

Op mijn vrije middag moest ik me in mijn eentje zien te vermaken en daarom besloot ik naar de film te gaan. Best opvallend hoeveel ouders hun veel te jonge kinderen meenemen naar de 12-plusfilm Jurassic World. Het kleine grut mocht aanschouwen hoe dinosaurussen mensen aan stukken scheurden en hoe opa werd vermoord met een kussen. Als ze daar nog geen jeugdtrauma aan overhouden.

Tijdens de eerste helft belde Anton maar ik vond het niet netjes om het overige publiek te storen door op te nemen. Hij spreekt wel in en anders bel ik hem tijdens de rust terug, redeneerde ik. Het werd het laatste.

“Je hoeft niet te schrikken, maar we hebben brand”, vertelde hij. Gelukkig waren we het niet zelf, maar het appartement twee verdiepingen boven ons. En het was vooral rook. Maar desondanks grote consternatie in ons blok.

Brandweer, politie, ambulance bezetten ons anders altijd zo rustige uitzicht. De bewoonster was niet thuis en dus moest de ruit van de voordeur worden vernield. Waarschijnlijk was er iets met een telefoonoplader of een kaars. Toen ik thuiskwam, was de rust alweer teruggekeerd, maar je moet toch niet denken aan een echte brand.

Hoe zeg je iemand in 300 supervriendelijke woorden dat hij niet moet zeuren? De klantenservice van de Engelse webshop Zavvi maakt daar een kunst van. Ik heb antwoord gekregen op mijn klacht dat zij bestellingen versturen vanaf het Kanaaleiland Guernsey terwijl ze weten dat ze hun klanten daarmee op flinke kosten jagen.

“Beste Peer, bedankt dat u contact heeft opgenomen met ons over de douanekosten. (…) Het is mogelijk dat u douanekosten moet betalen omdat uw product uit Guernsey komt. (…) Wij proberen alle artikelen boven €21,99 vanuit Engeland te verzenden in plaats van Guernsey maar dit lukt helaas niet altijd.” Hoezo, je kiest toch zelf waar je iets op de post doet?

“Onze oprechte excuses voor het ongemak en verwarring die dit veroorzaakt heeft. (…) Als u verder nog vragen hebt, neem dan contact met ons op en iemand van ons team zal u graag verder helpen. (…) Wij proberen het zo makkelijk mogelijk te maken om contact met ons op te nemen en zijn je graag van dienst. (…) Hartelijk dank.”

Jullie ook bedankt. Ik had als vaste klant eigenlijk op een goedmakertje gerekend. Maar meer dan ‘oprechte excuses’ en ‘hartelijke dank’ zit er kennelijk niet in. Dag, Zavvi! Het waren mooie jaren.

Gisteren was ik hier nog boos op domme douaneambtenaren die dachten dat het pakje dat ik in Engeland besteld had, uit Amerika kwam. Daarom moest ik een boete van 21 euro betalen. En dat vond ik nogal wat bovenop de 40 euro die ik al voor mijn dvd’s betaald had.

Die boosheid was terecht, maar het bleek allemaal toch weer net even anders te liggen. Ik had de dvd’s besteld bij Zavvi, een Engelse webshop. Alleen deden die grapjassen mijn bestelling op de post in Guernsey en dat Kanaaleiland valt niet onder de Europese Unie en dan moet je dus extra btw en nog meer afhandelingskosten betalen.

De douane blijft dus dom: Guernsey is niet de VS. Maar die webwinkel is nog veel fouter. Zij zullen op deze manier wel een paar rotcenten besparen, maar ze jagen mij wel flink op kosten. En daar kan ik niet om lachen.

Daarom heb ik een boze e-mail naar hun klantenservice gestuurd. Ik ben benieuwd naar hun reactie, maar waarschijnlijk is dit mijn laatste bestelling geweest. Dit zijn geen grappen, Zavvi!

Heftig

Dankzij het wereldwijde web kun je tegenwoordig overal spullen bestellen. De wereld is mijn winkel, zeg maar. Alleen als je buiten de Europese Unie iets koopt, kun je voor vervelende verrassingen komen te staan, want de douane kijkt mee.

Er lag een pakje op ons te wachten op ons afhaalpunt. Of we ook nog 21,21 euro mee wilden brengen, want dat waren we nog schuldig aan de douane. Dan was ik toch benieuwd waar het pakje vandaan kwam, want zo vaak bestel ik niet iets buiten de EU.

Het waren een paar dvd’s. Daarover was ik nog 8,21 euro btw verschuldigd en ook nog 13 euro afhandelingskosten. Als ik later groot ben, word ik ook afhandelaar, want dat verdient pas goed.

Maar waarom moest ik dat eigenlijk betalen? Volgens de begeleidende brief kwam het pakketje uit de VS, maar dat klopt niet, want de films komen uit Engeland. Nu kan ik dus weer een brief (ja echt: een brief) gaan sturen dat ik mijn geld terug wil. Plus 13 euro afhandelingskosten. Mijn tijd is namelijk net zo kostbaar als van die slapende douaneambtenaren.