Categorie: Uncategorized

 

Het internet kent mij beter dan ik mezelf ken. Hoe vaak kom ik niet op een website dat daar precies dat product geadverteerd wordt waar ik recent naar heb gezocht. Het is gewoon ongelooflijk!

Alleen met de timing zitten ze er soms een beetje naast. Heb je net een koelkast gekocht, krijg je allemaal advertenties te zien voor koel- en vriesapparaten. Ja, snelle jongens van de internetreclame, dat moet natuurlijk net andersom. Jullie moeten die witgoedboeren aanprijzen voordat ik mijn aankoop doe. Blijven oefenen dus.

Nee, dan Amazon. Die weet aan de hand van mijn koopgedrag precies wat ik verder allemaal nog leuk vind en wat ik per se aan mijn verzameling moet toevoegen. Helaas heb ik die aanbevelingen meestal allang bij een ander, goedkoper bedrijf besteld.

Eng wordt het pas als Google je woorden gaat afmaken. Hoe weten die zoekers wat ik wil schrijven? Ben ik zo voorspelbaar? En dan de suggesties van YouTube. Wat ik ook wil zien, bij iedere zoekopdracht krijg ik de suggestie ‘Woezel en Pip’. Op basis waarvan zouden zij tot de conclusie zijn gekomen dat ik een tweejarige kleuter ben? Of staan Woezel en Pip tegenwoordig op de verplichte literatuurlijst?

 

Maandagmorgen en ik heb al het gevoel dat het altijd zomertijd geweest is. Geholpen door mijn late dienst waardoor er geen wekker in alle vroegte afliep. En geholpen door het zonnige weer waarvan je sowieso al vrolijk wordt.

In 1977 werd de klok voor het eerst een uurtje vooruitgezet. Dat was toen vooral vanuit energiebesparing, want als het ’s avonds een uur langer licht is, hoeft de lamp korter aan. En toen zaten we nog massaal aan de peertjes, dus dat maakte nogal een verschil. Bijkomend voordeel was dat je langer in de tuin kon blijven barbecuen.

Nu veertig jaar later zijn er nog steeds mensen die er niet aan kunnen wennen. Die door het uur tijdsverschil de hele zomer van de leg zijn. Of die het gewoon vervelend vinden dat ze twee keer per jaar alle klokken in huis moeten verzetten. 

Ikzelf heb er geen enkele moeite mee. Na een dag zit ik al in mijn nieuwe bioritme. Ik hoef alleen mijn horloge een uur vooruit te draaien, de rest past zichzelf automatisch aan. En als er dan toch iets afgeschaft moet worden, doe dan maar de wintertijd. Het hele jaar zomertijd!

 

Soms lijkt het alsof de tijd heeft stilgestaan. Dat je iets meemaakt wat ook veertig jaar geleden had kunnen gebeuren. Een warm bad van nostalgie waarin je je graag nog eens onderdompelt. 

In de jaren zeventig en tachtig had je John Lanting met zijn Theater van de Lach. Die speelde kluchten als ‘Nee schat nu niet’, ‘Een trouwring mag niet knellen’ en ‘Geen gedonder in het vooronder’. Bol van de misverstanden en open- en dichtslaande deuren. Daar zat je dan op zaterdagavond op de bank met je ouders naar te kijken. 

Maar ook ieder dorp had wel een toneelvereniging die een jaarlijkse voorstelling op de planken bracht. Lekker amateuristisch maar toch leuk.

Onze buurvrouw speelt heel verdienstelijk toneel en gisteravond gingen wij naar de première van haar nieuwe show. Het was een blijspel met padvinders, een blokhut en tentjes in het bos. Maar ook met relatietherapie, een moordcomplot, Facebook en een paragnoste. We hebben ons ouderwets vermaakt.

 

Hoera, het is lente! Niet alleen meteorologisch, maar ook astronomisch en zelfs een beetje astrologisch, dus het weer kan er nu helemaal voor gaan. En wijzelf zijn ook helemaal los, want wij zijn al de eerste bloemetjes gaan kopen voor op de galerij.

Natuurlijk wel een beetje ingetogen, want er is ook nog altijd de Vereniging van Eigenaars. Van de week lag de uitnodiging voor de jaarvergadering op de mat, met daarbij een aangepaste versie van het Huishoudelijk Reglement. Het is tenslotte 2017 en dan moet het allemaal wat meer in jip-en-janneketaal.

In de huisregels is nu officieel vastgelegd dat we een Egyptische Poort voor ons appartement mogen plaatsen. Gelukkig maar, want anders zouden we hem weg moeten halen en dat ding is echt teringzwaar.

Ook hebben we nu zwart-op-wit toestemming voor een decoratief bankje op het einde van de galerij. Maar wat is een decoratief bankje? Iets om vooral naar te kijken in plaats van om op te zitten? Er staan nu twee stoelen en een tafeltje. Zijn de die decoratief genoeg? Misschien moeten we een landschapje op de rugleuning schilderen?

 

De lavalamp, wie is er niet groot mee geworden? Een mengsel van water, olie en was creëert als het wordt verhit en verlicht een psychedelisch effect. Wie ons een beetje kent, begrijpt dat wij allang zo’n apparaat in huis hebben.

Maar nu is er ook de maalstroomlamp. Hierbij zorgen water, glitters en een soort van wervelwind voor een bijzondere ervaring. Het ideale cadeau voor de verjaardag van mijn man. Maar nu ik de veiligheidvoorschriften heb gelezen, besef ik dat ik hem een tikkende tijdbom heb gegeven.

Punt 5: Gevaar voor blessure door snoer. 9: Sluit dit product maximaal twee opeenvolgende uren aan. 10: Raak het product niet aan wanneer het in werking is. 11: Bedien het product alleen wanneer u kennis heeft genomen van alle functies. 13: Houd dit product buiten bereik van dieren, kinderen of personen die begeleiding nodig hebben (we zijn er nog niet uit of ik onder de laatste categorie val).

14: Kinderen kennen de gevaren niet die bij omgang met elektrische apparaten kunnen ontstaan. 19: Het netsnoer dient regelmatig zorgvuldig te worden gecontroleerd. 20: Het netsnoer is geen speelgoed. 23: Draag het product nooit aan het netsnoer. De Firma PartyFunLights zorgt er op deze manier wel voor dat er weinig lol aan die lamp te beleven is. Je zou er bang van worden.

 

Je hoort er natuurlijk een beetje geheimzinnig over te doen, maar ik gooi het er maar gewoon uit. Ik heb vandaag gestemd op Kees van der Staaij van de SGP. Waarom in Godsnaam, zul je afvragen. Nou, dat zal ik je vertellen.

De gereformeerdenpartij is de enige die de homo-overlast serieus wil aanpakken. Je ziet ze overal tegenwoordig en het worden er steeds meer. Ze laten iedereen het land maar in en ze krijgen meteen een huis en een uitkering. Straks zijn wij in de minderheid en moeten wij ons aan hun aanpassen. 

Die homo’s moeten van onze cultuur afblijven.  Straks mag je geen ‘nicht’ meer zeggen maar alleen nog ‘dochter van mijn oom of tante of broer of zus’. Zwarte Piet is hetero en blijft hetero. Nog even en ze willen ook nog hun eigen feestdag. Dat de kinderen vrij zijn op Roze Maandag in plaats van pinkstermaandag. En dat je verplicht naar het Songfestival moet kijken.

Nou, de SGP weet daar wel raad mee. Ze willen namelijk de doodstraf opnieuw invoeren. Ze zijn tegen abortus maar bij een ongeboren homootje knijpen ze vast wel een oogje dicht. En euthanasie in bejaardenhuis De Roze Rimpel moet ook best kunnen, toch?

 

Anton wordt morgen vijftig. Dat is niet erg, ik ben het al een tijdje. Bovendien zijn we dan samen honderd en dat is ook best wel een mijlpaal.

Vijftig voelt een beetje alsof je aan de tweede helft van je leven begint. Mochten we allebei de honderd passeren, dan zien we dat gewoon als extra speeltijd.

Ik had vandaag speciaal vrij genomen om cadeautjes voor mijn man te kopen. Maar wat geef je iemand die mij al heeft? Dat valt nog niet mee.

Toch vind ik dat ik al zijn kwaliteiten wel in een aardigheidje heb gevangen:

    Creatief,
    Spiritueel,
    Culinair,
    Speels.

Dat vat het allemaal wel zo’n beetje samen. Nu heeft hij nog tot middernacht de tijd om zich af te vragen wat hij gaat krijgen. Spannend!

Bingo!

 

Bingo! Alweer prijs in de Unilever Loterij. Helaas geen gouden envelop met 111.111 euro, maar wel de Lipton Theeprijs. De thee die beroemd is geworden door een uitzending van de Keuringsdienst van Waarde. Een kopje Lipton zonder suiker bestaat niet, want dat doet Unilever zelf al in het zakje. Omdat veel mensen thee met een smaakje nu eenmaal lekkerder vinden. En ze noemen dat dan ‘aroma’.

Maar er is nog meer mis met Lipton. De zakjes zijn tegenwoordig niet meer van papier maar van plastic, nylon om precies te zijn. Dat betekent dat je ze ook niet meer kunt composteren, maar dat ze bij het grof vuil moeten.

Erger is dat door de hitte van het kokende water giftige stoffen kunnen vrijkomen. Net als wanneer je drinkt uit plastic bekers of plastic bakjes in de magnetron zet. De hardnekkige theedrinkers lopen daarbij het meeste gevaar.

Natuurlijk gaan we onze theeprijs wel ophalen, je mag een gewonnen paard immers niet in de bek kijken. De inhoud van het blik gaat linea recta de vuilnisbak in, om ieder gezondheidsrisico uit te sluiten. Dan houden we een mooie trommel over om echte thee in te doen. Met dank aan de Unilever Loterij.

 

Je hebt soms dat er voor je een auto over de snelweg zwabbert. Dat je je afvraagt of de bestuurder A. zit te bellen, B. gedronken/drugs gebruikt heeft, C. iets heeft laten vallen of D. haar make-up aan het bijwerken is. Ik vrees dat ik vanmorgen die automobilist was.

Zo af en toe gaan mijn man en ik tegenover elkaar aan tafel zitten om elkaar bij te praten over de stand van zaken. Dat gebeurt dan onder het genot van een alcoholische versnapering. In het geval van mijn man is dat een jonge jenever. Bij mij begon het deze keer met bier en toen die op was, volgde rode wijn.

Op zich heel plezierig en nuttig, maar ik besefte wel dat ik vanmorgen vroeg op moest. Desondanks kwam de wekker hard aan. Pas toen ik de snelweg reed, besefte ik dat ik niet even trefzeker was als anders.

“De lever doet 1 tot 1,5 uur over de afbraak van 1 standaardglas alcohol”, staat op de website Jellinek.nl (altijd handig). Gelukkig zijn er om zes uur ’s morgens nog niet zo heel veel mensen op weg naar hun werk. Anders hadden ze zich zeker afgevraagd waarom ik zo over de snelweg zwabberde. Gelukkig heb ik heelhuids mijn bestemming bereikt.

 

Altijd weer een feest dat eerste weekend van maart. Eindelijk mogen we weer belastingaangifte doen en aan dat gejammer doen wij hier niet mee. Wie heel veel belasting moet betalen, verdient kennelijk ook heel veel, anders kwam hij er wel voordeliger vanaf. 

Bovendien wordt de opbrengst besteed aan alleen maar goede doelen. Zonder belasting waren er geen verpleeghuizen, geen snelwegen, geen politie en geen scholen. Mekkeren over de belasting doe je dus maar ergens anders.

De aangifte is altijd wel een taaie klus, maar ieder jaar vieren we dat met een te veel betaald bedrag dat wordt teruggestort. Behalve deze keer. Vorig jaar hadden we al de extra aftrekposten ingediend nadat we ons flatje hadden gekocht. En wat blijkt nu? Te veel teruggekregen en of we dus maar even willen dokken. Maar ja, de kinderbijslag en de uitkeringen moeten ook ergens van betaald worden, dus dat doen we dan maar.

Wel jammer dat ook net de aanslag van de gemeente op de mat viel. OZB en afvalstoffenheffing en dat soort dingen, je kent dat wel. Gelukkig kunnen we die gespreid betalen, dan doet het niet zo’n zeer. Maar wel twaalf keer.